اندوه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۰۸ - بجز نسیم که آن زلف تابدار شکست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۹ - نشان هستی من چون حباب پیرهن است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۵۶ - سودی به ره عشق ز تدبیر نباشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۶۹ - می دو ساله به لب های یار من نرسد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۷۹ - آن کس که ز آسوده دلی رنگ برآرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۱ - سیل ویرانی ز کنج خانه ی ما می برد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۷ - دلم آشفتگی در کار هرکس دید، می لرزد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳۱ - کامم ز جهان گوهر نایاب برآمد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳۵ - قفس ترا چو خوش افتاد به ز باغ بود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴۳ - در ره شوق، دل از بیم خطر می لرزد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶۰ - عشق آشوب دل و جوش درون می آرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶۱ - از دیر و کعبه تا به دو جانب دو خانه ماند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶۲ - دلم به سینه ز ننگ سخنوری خون شد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶۸ - ز گریه گشت مرا دیده ی خراب سفید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۷۳ - از گریبان سر نیاوردم برون تا چاک شد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۸۶ - رفت اشکم که سری بر گذر یار کشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۱ - روز بی معشوق و شب بی جام گلگون می رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۲۳ - ز دست رفت دل و در پی شراب افتاد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۳۴ - دگر عشق بر جان غم پرورم زد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۴۰ - از بزم می چو آن قد رعنا بلند شد