شماره ۲۶۸ - تا روزگار خویش بریدیم ز یار خویش
شماره ۲۹ - به سعی همت خویش ای اجل مؤید دین
شماره ۱۳۹ - بگرفت شها قضای بد دامن من
شماره ۱۲۳ - از دلم هیچ خبر نیست ندانم که کجاست
شماره ۱۷۳ - روزگاریست که در خاطرم آشوب فلان است
شماره ۲۸۵ - کار ما با نفسِ بازپسین افتاده ست
شماره ۳۳۵ - مرا ز دوست به زنجیر باز نتوان داشت
شماره ۳۴۳ - اگر فراق نباشد چه دوزخ و چه بهشت
شماره ۳۴۶ - دریغ عمر که بی روی آن نگار برفت
شماره ۴۴۶ - اگر تو را سر ما نیست عیب نتوان کرد
شماره ۴۶۲ - دلی که پیشِ غم از صابری سپر سازد
شماره ۵۴۰ - از مبادی که مرا سر به جهان در دادند
شماره ۵۵۱ - عشق چون ره بزند عقل چه تدبیر کند
شماره ۵۶۸ - ای دل به اختیار تو کاری نمی رود
شماره ۶۱۸ - بس که خوردیم تازیانۀ دور
شماره ۶۴۱ - گر خدا دولت و بختم دهد و عمر دراز
شماره ۶۸۷ - نمی زنم نفسی تا نمی کنم یادش
شماره ۷۸۳ - مرا چو مست روان کرده بوده اند از اوّل
شماره ۹۸۱ - ز بامِ مسجد الأقصی مؤذّن
شماره ۲۹ - دوری از یار اختیاری نیست