شماره ۱۰۷ - هرچند که روز بی نوایی دارم
شماره ۴۷ - گداخت آتش عشق تو مغز جان مرا
شماره ۵۱ - در میان خلق عالم، کشت تنهایی مرا
شماره ۷۵ - شیشه دلها شکستن، نیست کار سنگ ما
شماره ۸۵ - تو صاف باش و، مزن حرف دردنوشی ما
شماره ۲۸۵ - همین توقعم از تنگ آن دهن باشد
شماره ۴۶۸ - از نهفتن، راز را رسوای عالم کرده ام
شماره ۴۸۱ - چو تار چنگ کند گوشمال غم سازم
شماره ۴۸۴ - باین افتادگیها، مرد میدان دلیرانم
شماره ۴۹۱ - چشم و گوش و عقل و حس رفتند و، ما وامانده ایم
شماره ۵۰۱ - چنان زشتم، که ترسم چشم رحمت ننگرد سویم
شماره ۵۷۴ - بغیر بیکسیم نیست در جهان یاری
شماره ۵۷۸ - گوشه یی میخواهم و، چشم بخوان دل تری
شماره ۶۳۱ - بسویت جنبش هر نو نهال ایمای ابرویی
شماره ۱۴۷ - بغیر از کنج تنهایی، دگر یاری نمیباشد
شماره ۲۱۳ - گمنام بسکه همچو وفا در زمانه ام
شماره ۳۵ - زان مرا بیش ز مرغان قفس زاریهاست
شماره ۵۲ - بسکه شب ها آتشم از تاب دل در بستر است
شماره ۱۰۸ - چه شد که خانه به غیر از شرابخانه ندارم
شمارهٔ ۱۴۵ - به دوستی نوشته شد