شماره ۵۲۴ - نیایم در نظر از ناتوانی هر کجا افتم
شماره ۵۶۰ - من مست محبّتم چه سازم
شماره ۵۶۲ - ندید کشتِ امل قطرهای ز جوی کسم
شماره ۵۸۱ - خواهم ز داغ عشق لباسی به بر کنم
شماره ۶۱۹ - یک عشوه از آن نرگس غمّاز ندیدیم
شماره ۶۸۴ - من گرفتم درد دل غیر از توام داند کسی
شماره ۱۱۲ - عمری شده تا ز خیل مهجورانیم
شمارهٔ ۳۲ - به شاهد لغت نوید، به معنی نالان شد
شماره ۸۱ - غنچه خسبی ها در آغوش چمن دارد مرا
شماره ۸۳ - خانه بر دوشم پریشان کو وطن دارد مرا
شماره ۹۶ - گردبادم دامن صحرا وطن باشد مرا
شماره ۹۸ - شمعم و هرگز نمی سازد کسی روشن مرا
شماره ۱۰۳ - می کند سرو از حد غماز بازار مرا
شماره ۱۴۴ - رفتی و از رفتنت مرهم ز داغم رفته است
شماره ۲۶۱ - بی تو امشب ساغر و پیمانه ام در جنگ بود
شماره ۲۶۶ - خیر بادش می کنم دود از دماغم می رود
شماره ۳۰۲ - فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند
شماره ۳۲۴ - چشم مست او ندانستست انجامم هنوز
شماره ۳۳۵ - با که روشن سازم احوال دل افگار خویش
شماره ۳۳۹ - بید مجنونم سر خود دیده ام در پای خویش