تنهایی

یغمای جندقی غزلیات ناتمام شماره ۴۱ - زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم افسر کرمانی غزلیات شماره ۲۱ - بگو صیاد ما، در دام ریزد دانه ما را افسر کرمانی غزلیات شماره ۸۵ - مرغ دل ما در قفست دانه ندارد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۴ - راضیم هر چه می داری به این خواری مرا رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۹ - اهل وطن بهم همه یارند و من غریب رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۷۱ - چه باشد گر ترا ویرانه ی من خانه ای باشد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۳ - شوخی که آشنا بکسی غیر ما نبود رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۲۷ - گر جهان از ماه تا ماهی از آن من شود رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۴۵ - بهار آمد و یار کسی نمی‌آید رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۲۸ - به عالم حاصلی جز غم ندارم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۴۰ - به کار مشکل خود یاری از یاری نمی‌بینم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۴۵ - به عالم حاصلی جز غم ندارم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۴۷ - پس از کشتن گذاری بر مزارم می‌توان کردن صفایی جندقی غزلیات شماره ۳۲۱ - یک ره ای صبا سوی یار من، بگذر و بگو کای نگار من صفایی جندقی رباعیات شماره ۲۷ - کشنید ز دور شش و هفت و سه و چار نظام قاری غزلیات شمارهٔ ۲۱ - شیخ سعدی فرماید میرزا حبیب خراسانی قصاید شماره ۱۹ - مگر برادر دیرین بنده خواجه کمالی میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۳۹ - زردی برگ خزان عکس رخ زرد من است بلند اقبال غزلیات شماره ۱۹ - دردا که هیچکس نبود دادرس مرا بلند اقبال غزلیات شماره ۴۲ - چشم من خواب ندارد به شب وخونبار است