حسرت

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۵ - با لطف ساعدت ید بیضا نمی رسد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۵ - تیغ ما آلوده ی خون کسی از کین نشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۶۲ - نماند باده و آن تندخو نمی آید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۴ - ز بالین همنشینم هر نفس غمناک برخیزد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۲۳ - خوش آن نسیم کزان زلف مشکسود آید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۱۲ - هرکه سرگرم کند شوق تو چون خورشیدش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۴۴ - رفت آن شمع و ز حسرت شد لب پیمانه خشک سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۶۲ - به دل، آشفتگی از زلف خوبان بیشتر دارم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۸۷ - خوش آن روزی که می در هر چمن بی باک می خوردم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۳۱ - یاد ایامی که دامی همچو بلبل داشتیم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۸۵ - نتوان یافت دلی خوش به جهان ای کاکو سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۰۸ - خدایا چون مرا در عاشقی ارشاد می دادی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۳۰ - نه ذوق باغ به دل، نه هوای پروازی جویای تبریزی غزلیات شماره ۹ - نخواهم زان گل رخسار برداری نقابش را جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۸ - به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۷ - به نیروی محبت در کنار آرم میانش را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۱۳ - قضا چون باعث ایجاد شد آب و گل ما را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۹۶ - ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۴ - می کند چشم تو تا بیخود ز ساغر گشته است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۹۲ - از سیه مستی ندانم گل چه و گلشن کجاست