شماره ۲۲۸ - درد مرا به عیسی مریم چه احتیاج
شماره ۲۹۰ - خویش را بر آب و بر آیینه تا اظهار کرد
شماره ۳۱۷ - ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسد
شماره ۳۴۲ - جدا از کوی او شوقم گل و گلشن نمیداند
شماره ۳۴۳ - بیوفا و بد و بیدادگرت ساختهاند
شماره ۳۵۱ - عندلیب گلشنم گلخن نصیبم کردهاند
شماره ۳۵۹ - اسیران پرده از حال دل خود بر نمیگیرند
شماره ۳۶۷ - سهل است اگر رقیب به خود مایلش کند
شماره ۳۷۵ - هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنند
شماره ۳۸۶ - مستی ز گرد تفرقه پاکم نمیکند
شماره ۳۸۸ - آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند
شماره ۴۰۳ - دلا گم کردهای خود را درآ در جستجوی خود
شماره ۴۱۰ - لطف کن تلخی که جان بیلذّت از شکّر شود
شماره ۴۱۹ - نه همین دل در برم چون مرغ بسمل میجهد
شماره ۴۳۲ - وفاداری از آن ترک شکار افکن نمیآید
شماره ۴۴۹ - لب گرم شکوه بود که گردید دیدهتر
شماره ۴۶۷ - رحمش نمیآید به من چندانکه میسوزم نفس
شماره ۴۷۶ - این روضه که وقفست بر اغیار نعیمش
شماره ۴۹۷ - آب گردید استخوان در عشق جانانم چو شمع
شماره ۵۱۰ - چنان بگداخت در زندان غم این جان بیحاصل