غزل ۳۱۸ - بزم کین آرا و در ساغر می بیداد ریز
غزل ۳۳۵ - بیش ازین منت وصل و از رخ آن ماه مکش
غزل ۳۴۷ - کاش مرگم سازد امشب از فغان کردن خلاص
غزل ۳۴۸ - مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص
غزل ۳۴۹ - منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص
غزل ۳۵۵ - صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط
غزل ۳۶۰ - تا میان من و آن مه شده کلفت واقع
غزل ۳۹۵ - من شیدا چرا از عقل و دین یک باره برگشتم
غزل ۴۱۶ - اگر میبینمت با غیر غیرت میکشد زارم
غزل ۴۲۷ - کو اجل تا من نقاب تن ز جان خود کشم
غزل ۴۳۹ - از سر کوی تو با صدگونه سودا میروم
غزل ۴۴۳ - وصل کو تا بینیاز از وصل آن دلبر شوم
غزل ۴۵۲ - بس که ماندیم به زنجیر جنون پیر شدیم
غزل ۵۱۶ - شبم ز روز گرفتارتر به مشغلهٔ تو
غزل ۵۴۳ - پند گوی تو چهها تا به تو فهمانیده
غزل ۵۵۱ - بر دل فکنده پرتو نادیده آفتابی
غزل ۵۷۲ - شوق میگرداندم بر گرد شمع سرکشی
غزل ۵۷۷ - از باده عیشم بود مستانه به کف جامی
غزل ۵۸۹ - این است که خوار و زارم از وی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - ایضا من نتایج طبعه فی مدح سلطان الافهم محمد امین سلطان ترکمان