طبیعت‌گرایی

اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۴۰ - فریاد که آن سرو چمن می جنبد اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۲۵ - افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت اوحدالدین کرمانی اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر شماره ۶ - بر زمین آن درخت چیست که او خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۵ - هر خبر کز سرکشی گوید صبا خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۴۸ - تا گرد عارض تو خط سبز بردمید خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۴۹ - تا گلشن از طراوت روی تو یاد داد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۶۱ - چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۶۹ - در چمن سبزهٔ سیراب به هرجا که رسید خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۲۴ - گل جامه دران بار دگر سر به در آورد خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۸۴ - گر بیابد شرف خدمت آن حور ملک آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۷ - که بر زلف سنبل زد این تاب‌ها آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۸ - گل هزار است صحن بستان را آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۴ - نوبهار است و عروس گل کشید از رخ نقاب آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۸ - علی الصباح که ریزد بباغ اشک سحاب آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۹۰ - گفتم این لاله است گفت از داغداران منست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۰۶ - گرچه جهان خرم است و فصل بهار است آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۱۹ - وه که دوشم بچمن یاری و دمسازی بود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۸۹ - عاشقان را بسر ار تیر بلا میبارند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۹۵ - زآن غنچه که از پرده بیک بار برآمد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۶۷ - مطرب این نغمه که بر ساز طرب میبندد