طبیعت‌گرایی

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۶۹ - گلبنان انجمن خاص بیاراسته اند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۷۵ - آتشین مرغ دلم چون به سخن می‌آید آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۰۲ - سبزه از خاک برآورد سرو لاله دمید آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۰۷ - بود آیا که گل نو بچمن باز آید آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۱۸ - نفس باد بهاری دم عیسی دارد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۴۷ - نوبهار است و برآورد گل رعنا خاک آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۳۵ - در سلسله آرد کاش آن زلف دلاویزم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۵۸ - گلعذاران گلستانی داشتم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۲۰ - رفته بباغ و و بوستان دسته بدسته دوستان آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲۶ - زمویت سنبل بویا شکسته آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۸۱ - نشکفته است از چمن دلبری گلی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۱۰ - توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۴۵ - سبزه ای جوی و تماشاگاهی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۷ - ز طوف میکده واجب بود سپاس مرا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۰ - گل ز بلبل یاد گیرد مستی جاوید را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۲ - بیا که سوخت ز شوق تو لاله در صحرا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۱ - بهار است و چمن چون روی محبوب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۸ - دلم شکفته نگردد ز بس جهان تنگ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۱۱ - شد خزان و در چمن رنگ دگر افلاک ریخت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۲ - آمد بهار و ابر هوادار ما شده ست