شماره ۱۸۶ - پیش لبت که مرد که هم از تو جان ندید
شماره ۱۸۷ - احبابرا ادای کلام تو می کشد
شماره ۱۹۰ - دلم ز روز بد خویش ماتمی دارد
شماره ۱۹۳ - نه قرار دل بر من نه بزلف یار گیرد
شماره ۱۹۴ - رسید آن شمع و از هر جانبی پروانه می جوید
شماره ۱۹۵ - چه سازم وه که آن بیباک رو از مرد و زن پوشد
شماره ۱۹۶ - بهر کس گر درآیی خوبی رخسار کی ماند
شماره ۱۹۷ - چه شد که از همه جا بوی درد می آید
شماره ۱۹۹ - ماه من از خانه مست شب بهوای که شد
شماره ۲۰۱ - رفتی و چشم روشنم از اشک حرمان تیره شد
شماره ۲۰۳ - دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانید
شماره ۲۰۴ - بر اوج حسن چو آن ترک کج کلاه بر آید
شماره ۲۰۶ - شبها گذشت و چشم من یک لحظه آرامی ندید
شماره ۲۰۸ - خون خوردنم ز هجر تو از حد برون مباد
شماره ۲۰۹ - حسن تو بچشم ما نگنجد
شماره ۲۱۴ - با چون منی چرا می چون ارغوان خورند
شماره ۲۱۸ - منم که دوست مرادم ز تلخ و شور دهد
شماره ۲۲۱ - ز گلگشت آمدی بنشین که مشک چین فرو ریزد
شماره ۲۲۲ - کیم من تا کس از مرکب برای من فرود آید
شماره ۲۲۹ - باین جادو و شانم تا سر پیوند خواهد بود