شماره ۱۲۷ - چمن ز سایه ی سروت چو گلشن ارمست
شماره ۱۲۸ - در دلم سوزی عجب از عشق زیبا دلبریست
شماره ۱۲۹ - چمن شکفت و نسیمی ز هر گلی برخاست
شماره ۱۳۰ - آزاد بلبلی که بدام بلا نسوخت
شماره ۱۳۱ - خود رای من بخلوت رازت پناه چیست
شماره ۱۳۲ - بیگناهم خشم و نازت با من ای خود کام چیست
شماره ۱۳۴ - آه ازین ناز و دلبری که تراست
شماره ۱۳۵ - دوش آه من سر راهش برسم داد بست
شماره ۱۳۶ - از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست
شماره ۱۳۷ - خورشید من که رخش جفا گرم داشتست
شماره ۱۴۰ - دست اجلم بر دل ماتمزده ره بست
شماره ۱۴۱ - با که گویم اینکه در بیخوابیم شب چون گذشت
شماره ۱۴۳ - سبزی آثار خط گرد لب آن ساده بست
شماره ۱۴۵ - چشمم نظری در رخ آن دل گسل انداخت
شماره ۱۴۶ - یار باید که غم یار خورد یار کجاست
شماره ۱۴۷ - روزی که در دلم عشق تو خانه ساخت
شماره ۱۴۸ - باده در جامت مدام از اشک گلگون منست
شماره ۱۴۹ - مست تو بجز ناله ی جانسوز ندانست
شماره ۱۵۰ - بازم چراغ دل بمی ناب روشنست
شماره ۱۵۵ - مرا به باده نه باغ و بهار شد باعث