شماره ۱۵۷ - ای از نظاره ی تو خجل آفتاب صبح
شماره ۱۵۸ - مرغ دلم به حلقه ی مویی نهاده رخ
شماره ۱۶۰ - دلم که سوخت سپند مه جمال تو باد
شماره ۱۶۱ - این باد ز طرف چمن کیست که داند
شماره ۱۶۲ - آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند
شماره ۱۶۳ - هرگز این دست تهی بند نقابی نکشید
شماره ۱۶۴ - خواهم که بوسم آن لب و روهم نمیدهد
شماره ۱۶۶ - دمبدم در عاشقی دل را زیانی می شود
شماره ۱۶۹ - مقیدان تو از یاد غیر خاموشند
شماره ۱۷۰ - آنی که از تو حرف جفا می توان شنید
شماره ۱۷۱ - فراوشم شود چندان کزو بیداد می آید
شماره ۱۷۲ - آنکه بهر دیگران در زلف چین می افگند
شماره ۱۷۵ - آه آتشناک من بوی دل مجنون دهد
شماره ۱۷۶ - ترک من چون لاله برگ عیش در صحرا کشید
شماره ۱۷۷ - بازم بسینه عشق و جنون جوش می زند
شماره ۱۷۸ - سیمای توام در دل پر نور نگنجد
شماره ۱۸۱ - از جور گلرخان دل من خوار و زار شد
شماره ۱۸۲ - تو آن گلی که مه آسمان جبین تو بوسد
شماره ۱۸۳ - گلی که از نفسش مشک ناب بگدازد
شماره ۱۸۴ - مجاوران سر کوی یار سر بخشند