شماره ۵۴۵ - شب چو شاخ ارغوان یکتا قبا می آمدی
شماره ۵۴۶ - دوش از طرف گلستان مست و غلتان آمدی
شماره ۵۴۷ - چنان شد گریه ی من در فراق لاله رخساری
شماره ۵۴۸ - ای رقیب آندم که بر کف تیغ بیدادش دهی
شماره ۵۴۹ - از او قاصد بخشم آمد به من یارست پنداری
شماره ۵۵۰ - بتو حال خود چه گویم که تو خود شنیده باشی
شماره ۵۵۱ - چه شد کز صحبت یاران چنین رنجیده می آیی
شماره ۵۵۲ - یاد داری که دلم را بجفا خون کردی
شماره ۵۵۳ - بنشین و از میان کمر فتنه را گشای
شماره ۵۵۶ - گه گه بجور از عاشی ای شوخ بیزارم کنی
شماره ۵۵۷ - ای بکرشمه هر زمان گلبن باغ دیگری
شماره ۵۵۸ - چه بد گفتم که خونم زین جواب تلخ می ریزی
شماره ۵۶۰ - ای صبا منع گرفتاری بلبل می کنی
شماره ۵۶۱ - از گریه سوختیم و تو آهی نمی کنی
شماره ۵۶۵ - نشستی با شراب و رود تا در خونم افگندی
شماره ۵۶۶ - بس تازه و تری چمن آرای کیستی
شماره ۵۶۷ - گر آن بودی که بختم نیکخواه خویشتن بودی
شماره ۵۶۸ - هر نفس نالد گرفتاری بعشق نوگلی
شماره ۵۶۹ - ای چشم ترا جانب هر ذره نگاهی
شماره ۵۷۰ - منم و سر ارادت چو سگان بر آستانی