شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
شماره ۵۲۲ - خلقی بحسن خویش گرفتار دیده یی
شماره ۵۲۵ - بچشم من ز دگر روزها فزون شده یی
شماره ۵۲۷ - ای برده دل از دلبران حسنت زروی دلبری
شماره ۵۲۸ - چند بسینه از هوس داغ جنون نهد کسی
شماره ۵۲۹ - ای غنچه ی تو در سخن از سر معنوی
شماره ۵۳۰ - گل شکفت و هر کسی دارد هوای گلشنی
شماره ۵۳۱ - ای شمع جمالت اثر نور آلهی
شماره ۵۳۳ - تا کی ای غنچه دهن گوش بهر پند کنی
شماره ۵۳۴ - هر سوی جلوه ای گل خندان چه می کنی
شماره ۵۳۵ - ای حدیثت شکر ناب چه شیرین سخنی
شماره ۵۳۶ - دارد نسیم گل دم جانبخش عیسوی
شماره ۵۳۷ - نه خوی نازکت از غیر دیگرگون شود روزی
شماره ۵۳۸ - گر بگویم بتو ای مه که چه زیبنده ی نازی
شماره ۵۳۹ - شب چون روم ز منزل آن ماه خرگهی
شماره ۵۴۰ - نکشم سر از وفایت بجفا و ناز و بازی
شماره ۵۴۱ - دلازین آستان درد دل خود بردنم اولی
شماره ۵۴۳ - تا نباشد دولتی روی تو چون بیند کسی
شماره ۵۴۴ - نام دل بردی و جان ناتوانم سوختی