شماره ۳۰۶ - گرچه جهان خرم است و فصل بهار است
شماره ۳۰۷ - زردی روی مرا آن رخ گلگون باعث
شماره ۳۱۳ - هر که ما را خراب میداند
شماره ۳۱۴ - ای خوش آن صیدی که صیاد باورام بود
شماره ۳۱۵ - رندی که او بکوی مغان ره نشین بود
شماره ۳۱۶ - زلف او چون بجان درآویزد
شماره ۳۱۷ - آن چه گل بود که در شهر زبستان آمد
شماره ۳۱۸ - آن کیست تا بر گوش جان پیغام جانان آورد
شماره ۳۱۹ - وه که دوشم بچمن یاری و دمسازی بود
شماره ۳۲۰ - اگر که قاصد آن ماه نوسفر زدر آید
شماره ۳۲۱ - بی شایبه زنگ ازدل دیدار تو بزداید
شماره ۳۲۲ - اگر بسینه دل دغدار من باشد
شماره ۳۲۳ - اگر چو شمع زتو آتشم بسینه نبود
شماره ۳۲۵ - لبت ببوسه اهل هوس نشان گردید
شماره ۳۲۷ - امشب دل دیوانه غوغای دگر دارد
شماره ۳۲۸ - عجب که بی تو شبی عاشقان بیاسایند
شماره ۳۲۹ - با اینکه چشمانت بدل خنجر بسی بشکسته اند
شماره ۳۳۱ - یادم از آن لب شیرین شکر بار آمد
شماره ۳۳۲ - کالای جان نه چیزیست کش سرسری توان داد
شماره ۳۳۳ - خطا بر دوست بگرفتی خطا بود