عاشقانه

صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۱۲ - می کشم هر نفس از درد جدایی آوخ صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۱۴ - گر سایه آن ماه به سوی چمن افتد صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۱۵ - آن که از مشک به رخساره نشانی دارد صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۱۶ - آن ترک مست، دیده چو از خواب باز کرد صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۱۸ - آن زلف سیه که دلربا شد صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۲۰ - ای خجل در چمن از قامت تو سرو بلند صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۲۲ - آن کس که روز را به فراق تو شب کند صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۲۳ - دل برد از من آن پسر پیرهن کبود صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۲۵ - خرم آن روز که دیدار توام روزی بود صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۲۶ - بر عارض تو خط، چو پراکنده می شود صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۲۸ - هر شب من و غمهای تو و روی به دیوار صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۳۲ - گل نورسته من عزم چمن دارد باز صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۳۵ - بدان امید که ناگه ببینم آن رویش صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۳۶ - بجز صبا ز که جویم نشان دلبر خویش صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۳۷ - ای رخت مایه عیش و طرب اهل نشاط صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۴۰ - من که دیوانه آن سلسله موی توام صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۴۱ - چشمه آب حیات است دهان یارم صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۴۳ - گل جمال تو خواهم بهار را چه کنم صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۴۵ - دارم دلی شکسته و جان فگار هم صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۴۶ - دارم دلی شکسته و جان فگار هم