غزل ۲۴۷۹ - حسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده اند
غزل ۲۴۸۰ - خنده ات را چاشنی از شیر و شکر کرده اند
غزل ۲۴۸۳ - گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده اند
غزل ۲۴۹۰ - تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند
غزل ۲۴۹۲ - از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند
غزل ۲۴۹۹ - ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند
غزل ۲۵۰۱ - نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می زند
غزل ۲۵۰۴ - هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند
غزل ۲۵۰۶ - چون زتاب می رخت بر لاله پهلو می زند
غزل ۲۵۰۷ - شانه چون بر زلف خود آن عنبرین مو می زند
غزل ۲۵۱۴ - پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند
غزل ۲۵۱۵ - آه ازان روزی که عاشق شکوه را سروا کند
غزل ۲۵۲۴ - خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کند
غزل ۲۵۲۹ - صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کند
غزل ۲۵۳۰ - دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند
غزل ۲۵۳۲ - چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟
غزل ۲۵۳۷ - ترک یاران کرده ای ای بیوفا، یار این کند؟
غزل ۲۵۳۸ - گرنه دل را زلف مشکینش نگهداری کند
غزل ۲۵۴۱ - با خیال دوست هر کس مجلس آرایی کند
غزل ۲۵۴۳ - سیل اشکم گوهر راز آشکار می کند