غزل ۳۳۶۱ - سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کرد
غزل ۳۳۶۲ - سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کرد
غزل ۳۳۶۳ - آن که منع من مخمور ز صهبا می کرد
غزل ۳۳۶۵ - بی تو گر شاخ گلی دیده تماشا می کرد
غزل ۳۳۶۶ - حسن آن روز که آیینه مصفا می کرد
غزل ۳۳۶۷ - در چمن جلوه گر آن قامت رعنا می کرد
غزل ۳۳۶۸ - خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کرد
غزل ۳۳۷۳ - شعله شوق اگر در دل خارا گیرد
غزل ۳۳۷۶ - اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیرد
غزل ۳۳۷۷ - چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟
غزل ۳۳۸۲ - عشق اول به دل سوخته آدم زد
غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را
غزل ۳۳۸۶ - نیست ممکن دل آشفته به سر پردازد
غزل ۳۳۸۹ - باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد
غزل ۳۳۹۰ - بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازد
غزل ۳۴۰۳ - چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزد
غزل ۳۴۰۷ - می توان گرد خط از آینه حسن زدود
غزل ۳۴۰۹ - زنگ غفلت ز دل من نگران می خیزد
غزل ۳۴۱۰ - من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟
غزل ۳۴۱۶ - تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟