شماره ۳۹۹ - دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست
شماره ۴۰۰ - لطافت تو چنان در خیال ما بنشست
شماره ۴۰۱ - بیا که دل بشد از انتظار آمدنت
شماره ۴۰۲ - چه وزن ماه سما را برابر رویت
شماره ۴۰۳ - به خود مبین که چو روی من آفتابی هست
شماره ۴۰۴ - رخش بدیدم و گفتم که بوستان این است
شماره ۴۰۵ - دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیده ست
شماره ۴۰۹ - ای دستت از نگار سفید و سیاه و سرخ
شماره ۴۱۰ - ز من در هجر او هر دم فغان زار می آید
شماره ۴۱۱ - شد از عشقت دلم خون و جگر افگار و جان بر باد
شماره ۴۱۲ - ندانم تا چه باد است این که از گلزار می آید
شماره ۴۱۳ - نگارم در گلستان رفت و خارم پیش می آید
شماره ۴۱۴ - صبا می جنبد و آن مست ما را خواب می آید
شماره ۴۱۵ - زمستان می رود، ایام گلها پیش می آید
شماره ۴۱۶ - مگر غنچه ز روی یار من شرمنده می آید؟
شماره ۴۱۸ - چه شد کان سرو سیم اندام سوی من نمی آید
شماره ۴۱۹ - به گل گشت چمن چون گلستان من برون آید
شماره ۴۲۰ - چه فرخ ساعتی باشد که یار از در درون آید
شماره ۴۲۲ - سحرگاهان که باد از سوی گل عنبرفشان آید
شماره ۴۲۳ - مرا هر شب زدیده خون دل غلتان فرود آید