شماره ۴۲۴ - که می آید چنین، یارب، مگر مه بر زمین آمد
شماره ۴۲۵ - پس از ماهیم دوش از وعده دیدار خواب آمد
شماره ۴۲۶ - نه از نقاش چین هرگز چنین صورتگری آمد
شماره ۴۲۷ - چه پنداری که من از عاشقی بیگانه خواهم شد
شماره ۴۲۸ - به پیران سر به کوی عاشقی رندانه خواهم شد
شماره ۴۲۹ - من از جور و جفای دلبران دیوانه خواهم شد
شماره ۴۳۰ - مرو زینسان که هر سو جامه جان چاک خواهد شد
شماره ۴۳۲ - سخن می گفتم از لبهاش در کامم زبان گم شد
شماره ۴۳۳ - ز عارض، طره بالا کن که کار خلق در هم شد
شماره ۴۳۴ - کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد
شماره ۴۳۶ - مرا تا آشنایی با بتان دل ربا باشد
شماره ۴۳۷ - مبارک بامدادی کان جمال اندر نظر باشد
شماره ۴۳۸ - سخن در پرده می گویی، زبان دانی همین باشد
شماره ۴۴۰ - به چشمم تا خیال لعل آن قصاب می گردد
شماره ۴۴۱ - هنوزت ناز گرد چشم خواب آلود می گردد
شماره ۴۴۲ - همه شب در دلم آن کافر خون خوار می گردد
شماره ۴۴۳ - کسی کش چون تویی در دل همه شب تا سحر گردد
شماره ۴۴۴ - سپهر هفتمین کانجا بسی برج روان گردد
شماره ۴۴۶ - بسند است آنکه زلف بناگوشت علم گیرد
شماره ۴۴۹ - مه روزه رسید و آفتابم روزه می دارد