شماره ۳۷۲ - نگار من امشب سر ناز داشت
شماره ۳۷۴ - گلستان نسیم سحر یافته ست
شماره ۳۷۵ - دل من به جانانی آویخته ست
شماره ۳۷۶ - صبا کو به بوی تو جان پرور است
شماره ۳۷۷ - کجا دولت وصلش آرم به دست
شماره ۳۷۸ - بتی کز ویم رو به دیوانگی ست
شماره ۳۸۰ - صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست
شماره ۳۸۱ - گر ترا ناز و بدخویی این است
شماره ۳۸۳ - یار چون با ماست بهر دیدنش تعجیل چیست
شماره ۳۸۴ - بدان بهانه که حسنی ست بس فراوانت
شماره ۳۸۵ - باز مست آمدنش نازکنان از جایی ست
شماره ۳۸۶ - کسی را به دور حسن تو پروای خواب نیست
شماره ۳۸۸ - هر عاشقی که ترسد از طعنه و ملامت
شماره ۳۹۰ - زلف مشکینش که گویی را به چوگان یافته ست
شماره ۳۹۱ - خنده هرگز دهنی همچو دهان تو نیافت
شماره ۳۹۲ - یک سخن گر من ازان جان و جهان خواهم یافت
شماره ۳۹۳ - یا رب، آن زلف تو هیچ اشکنه بی دل هست؟
شماره ۳۹۶ - خیال روی تو چون در ناب در نظر است
شماره ۳۹۷ - رخت کز آتش تبها به تاب در عرق است
شماره ۳۹۸ - جمال دوست مرا تا به چشم دیده شده ست