شماره ۳۱۱ - یارب، که این درخت گل از بوستان کیست
شماره ۳۱۲ - لعل لبت به چاشنی از انگبین به است
شماره ۳۱۶ - من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست
شماره ۳۱۸ - گیرم که نیست پرسش آزادگان فنت
شماره ۳۱۹ - ز آنگهی که دل من به سوی یار من است
شماره ۳۲۰ - ز بس که گوش جهانی پر از فغان من است
شماره ۳۲۳ - مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت
شماره ۳۲۴ - مرا کرشمه آن ترک گلعذار بکشت
شماره ۳۲۵ - چو خشم مست تو در خوابگاه ناز بخفت
شماره ۳۲۷ - هنوز آن رخ چون ماه پیش چشم من است
شماره ۳۲۸ - کسی که عشق نبازد نه آدمی سنگ است
شماره ۳۲۹ - شکوفه غالیه بو گشت و باغ گل رنگ است
شماره ۳۳۰ - چه داغهاست که بر سینه فگارم نسیت
شماره ۳۳۲ - بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست
شماره ۳۳۳ - کدام سنگدلت شیوه جفا آموخت
شماره ۳۳۵ - چه تیر بود که چشم تو ناگهان انداخت؟
شماره ۳۳۶ - رخ تو رشته زلف از برای آن آویخت
شماره ۳۳۷ - کجاست دل که غمت را نهان تواند داشت
شماره ۳۳۸ - نگار من که ز جنبیدن صبا خفته ست
شماره ۳۴۱ - بیا که بی تو دل خسته غرق خوناب ست