شماره ۴۷۴ - از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید
شماره ۴۷۶ - آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود
شماره ۴۷۷ - چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد
شماره ۴۷۸ - آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد
شماره ۴۷۹ - دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد
شماره ۴۸۱ - چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد
شماره ۴۸۲ - دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد
شماره ۴۸۳ - حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد
شماره ۴۸۴ - تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد
شماره ۴۸۵ - زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد
شماره ۴۸۶ - یک دل به سر کوی تو آباد نیابند
شماره ۴۸۷ - عشاق حیات از لب خندان تو یابند
شماره ۴۸۸ - شب دلشدگان دیده بیدار نبندند
شماره ۴۸۹ - صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند
شماره ۴۹۰ - من بنده آن روی که دیدن نگذارند
شماره ۴۹۱ - ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چند
شماره ۴۹۲ - ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید
شماره ۴۹۳ - هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند
شماره ۴۹۴ - باد آمد و بویی زنگارم نرسانید
شماره ۴۹۵ - بویی ز سر زلف نگارین به من آرید