شماره ۱۳۷ - صوت بلبل را شنیدم ناله زاری نداشت
شماره ۱۳۹ - رهزدن درخانه کار چشم فتّان بوده است
شماره ۱۴۱ - دستم ز جام عکس می لالهگون گرفت
شماره ۱۴۲ - مرا به ناله شد آن سرو سیمتن باعث
شماره ۱۴۶ - بی روی تو کارم همه با دیده تر بود
شماره ۱۴۷ - آنان که مرا جورکش یار نوشتند
شماره ۱۴۸ - هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد
شماره ۱۴۹ - باز ناخن سر پرسیدن داغم دارد
شماره ۱۵۱ - قضا ز خانه چو رختم بر آستانه نهاد
شماره ۱۵۲ - خلاصیام ز کمند تو در ضمیر مباد
شماره ۱۵۴ - نگاهم از فروغ عارضت در چشم تر سوزد
شماره ۱۵۷ - به هیچ، ناخن ما را کی اعتبار کند؟
شماره ۱۵۸ - از کینه هیچکس گر هم بر جبین ندید
شماره ۱۵۹ - فلک ز کین به مه فتنهجوی من ماند
شماره ۱۶۰ - کنعانی ما را غم یعقوب نباشد
شماره ۱۶۱ - تا لبت را میل سوی باده و پیمانه شد
شماره ۱۶۲ - در جلوهگری چون تو کسی یاد ندارد
شماره ۱۶۳ - به کف عاشق چو گل، خون دل خود را نگه دارد
شماره ۱۶۶ - دل داشت ز بخت سیه امید، غلط کرد
شماره ۱۶۷ - غنچه بی لعل تو زندانی گلشن باشد