شماره ۲۱۲ - دگر به وسوسه توبهام دماغ نماند
شماره ۲۱۳ - بیا که بی تو مرا نور در چراغ نماند
شماره ۲۱۴ - هرگز مرا به کعبه ز دیر التجا نشد
شماره ۲۱۵ - آن غنچهام که راز دلم بر ملا نشد
شماره ۲۱۶ - در چمن کی دلم از فیض هوا بگشاید؟
شماره ۲۱۷ - هرکجا زندهدلان شست دعا بگشایند
شماره ۲۱۸ - یا رب چرا به درد دلم دیروا رسید
شماره ۲۱۹ - آهم از پیچیدگی، چون رشته، تن را تاب داد
شماره ۲۲۰ - رنجیدن تو باعث نومیدی من شد
شماره ۲۲۱ - به عزم جلوه چو آن گلعذار برخیزد
شماره ۲۲۲ - چون کشته نگاه تو سوی کفن رود
شماره ۲۲۳ - لبت به خنده شیرین چو همنفس گردد
شماره ۲۲۴ - ز چشمم بی تو شب چندان سرشک لالهگون افتد
شماره ۲۲۵ - می را چو آب، لعل تو بر خود حلال کرد
شماره ۲۲۶ - نشاه میخواستم از باده، خمارم دادند
شماره ۲۲۷ - من و آیینه حسنی که تابش را بسوزاند
شماره ۲۳۰ - در هجرت، از شکست، دلم را اثر نماند
شماره ۲۳۱ - اسیر عشق تو از ننگ کفر و دین میرد
شماره ۲۳۲ - مسیح دید لبت، رنگ او دگرگون شد
شماره ۲۳۴ - کی دواجو بود آن دل که ز دردش دم زد