شماره ۲۷۱ - با من، غمت ز مهر، دویی در میان ندید
شماره ۲۷۶ - دل پر حسرتم از سادگی در بزم تنهایی
شماره ۲۷۷ - جز محبت، سینهام علم دگر پیدا نکرد
شماره ۲۷۹ - خامه در وصف لبت کار مسیحا میکند
شماره ۲۸۱ - عاشق چو شدی، ناله جانکاه نگه دار
شماره ۲۸۲ - سینه تنگ و من هلاک زخم پنهان دگر
شماره ۲۸۶ - یک نامه چو نگشودهام از بال کبوتر
شماره ۲۸۷ - کام جانم با من و من در پی کامم هنوز
شماره ۲۸۸ - نگهت فتنهگر و عربدهسازست هنوز
شماره ۲۸۹ - به سرو سیمتنی راه بردهام که مپرس
شماره ۲۹۱ - در کوی تو فردوس تمنی نکند کس
شماره ۲۹۲ - شد تیره روز خلق، ز عارض نقاب کش
شماره ۲۹۳ - گر کنم گریه به اندازه چشم تر خویش
شماره ۲۹۵ - تو و گشت چمن ای گل، من و کاشانه خویش
شماره ۳۰۵ - مرده را زنده کند چون سخنآراست لبش
شماره ۳۰۹ - نگار من که بود ترک و غمزه چندانش
شماره ۳۱۱ - دوش آمد ز سفر مژده که یار آمد پیش
شماره ۳۱۶ - بسی چون سایه افتادم به پای سرو آزادش
شماره ۳۱۹ - نیافت منصب پروانه چراغم شمع
شماره ۳۲۰ - غیر آه و اشک حسرت نیست در بارم چو شمع