شماره ۱۱۴ - چشم و ابرویت به دل بردن قیامت می کنند
شماره ۱۱۵ - چند جانم پس زانوی عنا بنشیند
شماره ۱۱۷ - ازین دیار برفتیم و خوش دیاری بود
شماره ۱۱۸ - مرا خیال وصالش ز سر به در نرود
شماره ۱۱۹ - دل از بند زلفت رها کی شود
شماره ۱۲۲ - عشق تو هر لحظه فزون می شود
شماره ۱۲۳ - تیری کز آن دو غمزه پرفن برون جهد
شماره ۱۲۵ - بی روی دل افروزت عمرم به چه کار آید
شماره ۱۲۶ - گر از لعل تو کام جان برآید
شماره ۱۲۷ - هیهات که نامم به زبان تو برآید
شماره ۱۲۹ - چون سرانگشت آن نگارین دید
شماره ۱۳۱ - ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید
شماره ۱۳۲ - ای دُرج ثمین تو گهربار
شماره ۱۳۳ - هر شبی بر خاک کویت جای سازم تا سحر
شماره ۱۳۴ - تا که آمد دیده را بالای جانان در نظر
شماره ۱۳۵ - چشم مستت می زند هر لحظه ام تیری دگر
شماره ۱۳۶ - زلف و رخ تو شب است و هم نور
شماره ۱۳۷ - زهی کشیده دل ما به زلف در زنجیر
شماره ۱۳۸ - سیه چاهی ست زلفت تار و دلگیر
شماره ۱۳۹ - افکند گل ز چهره خود روی پوش باز