عاشقی

اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۶۷ - گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۷۴ - هزار نامه نوشتم، یکی جواب نیامد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۹۴ - کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۰۱ - دل به کسی سپرده‌ام کو همه قصد جان کند اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۰۲ - مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کند اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۰۷ - عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۲۶ - دوشم از وصل کار چون زر بود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۳۵ - دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۴۰ - خسروم با لب شیرین به شکار آمده بود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۴۴ - روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۵۴ - فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشود اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۵۸ - گفتی: ز عشق بازی کاری نمی‌گشاید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۶۳ - مرا از بخت اگر کاری برآید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۶۴ - مرا گر ز وصل تو رنگی برآید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۶۷ - دل سرمست من آن نیست که باهوش آید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۶۸ - مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۶۹ - سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار می‌آید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۷۰ - دیریست که یار ما نمی‌آید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۷۲ - دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیرید اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۳۷۶ - دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسید