غزل ۲۸۲۴ - مه ما نیست منور، تو مگر چرخ درآیی
غزل ۲۸۲۵ - مثل ذرهٔ روزن، همگان گشته هوایی
غزل ۲۸۲۶ - همه چون ذرهٔ روزن، ز غمت گشته هوایی
غزل ۲۸۲۷ - بده ای دوست شرابی، که خداییست خدایی
غزل ۲۸۳۱ - چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی
غزل ۲۸۳۳ - سوی باغ ما سفر کن، بنگر بهار، باری
غزل ۲۸۳۴ - به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی
غزل ۲۸۳۵ - ز گزاف ریز باده، که تو شاه ساقیانی
غزل ۲۸۳۶ - به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی
غزل ۲۸۳۷ - هله عاشقان بشارت، که نماند این جدایی
غزل ۲۸۳۸ - صفت خدای داری، چو به سینهیی درآیی
غزل ۲۸۴۱ - به خدا کسی نجنبد، چو تو تن زنی، نجنبی
غزل ۲۸۴۳ - هله ای پری شب رو، که ز خلق ناپدیدی
غزل ۲۸۴۴ - تو کهیی درین ضمیرم، که فزونتر از جهانی؟
غزل ۲۸۴۶ - چو مرا زعشق کهنه، صنما به یاد دادی
غزل ۲۸۴۸ - سحر است خیز ساقی بکن آنچه خوی داری
غزل ۲۸۵۱ - شب و روز آن نکوتر، که به پیش یار باشی
غزل ۲۸۵۲ - چو یقین شدهست دل را که تو جان جان جانی
غزل ۲۸۵۳ - تو زعشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی؟
غزل ۲۸۵۴ - برسید لکلک جان که بهار شد، کجایی؟