غزل ۳۳۲ - چو در غم تو جز جان چیزی دگرم نبود
غزل ۳۳۳ - کسی کو خویش بیند بنده نبود
غزل ۳۳۵ - دل به امید وصل تو باد به دست میرود
غزل ۳۳۶ - تا سر زلف تو درهم میرود
غزل ۳۳۷ - چه سازی سرای و چه گویی سرود
غزل ۳۳۸ - گر نسیم یوسفم پیدا شود
غزل ۳۳۹ - هر گدایی مرد سلطان کی شود
غزل ۳۴۰ - چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود
غزل ۳۴۳ - ای کوی توام مقصد و ای روی تو مقصود
غزل ۳۴۴ - هرچه در هر دو جهان جانان نمود
غزل ۳۴۷ - برق عشق از آتش و از خون جهد
غزل ۳۴۸ - زلف را چون به قصد تاب دهد
غزل ۳۵۰ - هر که را ذوق دین پدید آید
غزل ۳۵۱ - یا دست به زیر سنگم آید
غزل ۳۵۲ - عشق تو به جان دریغم آید
غزل ۳۵۴ - هر که را دانهٔ نار تو به دندان آید
غزل ۳۵۵ - یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید
غزل ۳۵۶ - چو از جیبش مه تابان برآید
غزل ۳۵۷ - چو نقاب برگشائی مه آن جهان برآید
غزل ۳۶۱ - آن ماه برای کس نمیآید