غزل ۳۰۷ - هر که عزم عشق رویش می‌کند
غزل ۳۱۲ - دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند
غزل ۳۱۳ - سر مستی ما مردم هشیار ندانند
غزل ۳۱۴ - عاشقان چون به هوش باز آیند
غزل ۳۱۵ - اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند
غزل ۳۱۶ - آنها که در حقیقت اسرار می‌روند
غزل ۳۱۷ - دل ز جان برگیر تا راهت دهند
غزل ۳۱۸ - قومی که در فنا به دل یکدگر زیند
غزل ۳۱۹ - هر که سرگردان این سودا بود
غزل ۳۲۰ - شبی کز زلف تو عالم چو شب بود
غزل ۳۲۱ - آن را که ز وصل او خبر بود
غزل ۳۲۲ - عشق بی درد ناتمام بود
غزل ۳۲۳ - آنچه نقد سینهٔ مردان بود
غزل ۳۲۴ - عشق را پیر و جوان یکسان بود
غزل ۳۲۵ - آنرا که ز وصل او نشان بود
غزل ۳۲۷ - هر که را اندیشهٔ درمان بود
غزل ۳۲۸ - زلف تو که فتنهٔ جهان بود
غزل ۳۲۹ - هر که را ذره‌ای وجود بود
غزل ۳۳۰ - هر که را در عشق تو کاری بود
غزل ۳۳۱ - مرد یک موی تو فلک نبود
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
