عرفان

عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۱ - چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۲ - نگارم دوش شوریده درآمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۳ - مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۵ - عاشقان زنده‌دل به نام تو اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۶ - آنها که در هوای تو جان‌ها بداده‌اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۷ - آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۸ - عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۹ - پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۱ - نه قدر وصال تو هر مختصری داند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۲ - دلی کز عشق تو جان برفشاند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۴ - عقل در عشق تو سرگردان بماند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۵ - دلم بی عشق تو یک دم نماند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۶ - گرد ره تو کعبه و خمار نماند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۷ - آن را که غمت به خویش خواند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۹۸ - چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۰۰ - عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۰۱ - از می عشق نیستی هر که خروش می‌زند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۰۳ - هر که درین دایره دوران کند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۰۴ - آفتاب رخ آشکاره کند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۰۵ - هر زمانی زلف را بندی کند