عرفان

عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۰ - تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۱ - پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۲ - تا دل لایعقلم دیوانه شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۳ - کسی کز حقیقت خبردار باشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۴ - چه دانستم که این دریای بی پایان چنین باشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۵ - حدیث فقر را محرم نباشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۶ - عشقت ایمان و جان به ما بخشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۷ - هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۸ - هر زمان عشق تو در کارم کشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۹ - قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۰ - نور روی تو را نظر نکشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۱ - نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۲ - در قعر جان مستم دردی پدید آمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۳ - در عشق به سر نخواهم آمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۴ - کارم از عشق تو به جان آمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۵ - ره عشاق بی ما و من آمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۷ - دی پیر من از کوی خرابات برآمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۸ - نقد قدم از مخزن اسرار برآمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۹ - عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۰ - سرمست به بوستان برآمد