شماره ۳۰۸ - بجز نسیم که آن زلف تابدار شکست
شماره ۳۱۰ - معنی رنگین به هر اندیشه نیست
شماره ۳۱۳ - در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
شماره ۳۱۴ - کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست
شماره ۳۱۵ - شور عجبی در چمن از بلبل صبح است
شماره ۳۱۷ - مقیم کوی عشق از قید هر تکلیف آزاد است
شماره ۳۲۱ - مژده یاران را که یار از دست ما ساغر گرفت
شماره ۳۲۴ - به چشم همت من عرصه ی زمین تنگ است
شماره ۳۲۵ - در مقام بی خطر، آزادگان را خواب نیست
شماره ۳۲۹ - نشان هستی من چون حباب پیرهن است
شماره ۳۳۰ - قصه ی منصور را سر کرده است
شماره ۳۳۱ - چو مجنون بر زبانم حرف او افسانه ی لیلی ست
شماره ۳۳۲ - عاشقانیم، به ما طعنه ی دیگر خود نیست
شماره ۳۳۴ - مرا گوش از بهر پیغام اوست
شماره ۳۳۸ - از مصلحت الفت به من پیر گرفته ست
شماره ۳۳۹ - از عیش دل مرا چه رنگ است
شماره ۳۴۰ - زین پس سر مینای می ناب سلامت!
شماره ۳۴۴ - با مدعی گذشته ام بر کنار بحث
شماره ۳۴۷ - گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچ
شماره ۳۴۸ - شیخ است و خودآرایی بسیار و دگر هیچ