شماره ۶۹ - کاری نیاید از خرد ذوفنون ما
شماره ۷۰ - در سینه نیست دل به خدا ره نبرده را
شماره ۷۲ - سوز دل در غم عشق تو گواه است مرا
شماره ۷۳ - نه در وصال و نه هجران بود قرار مرا
شماره ۷۴ - بس که بگذارد زشرم آن مه جبین آیینه را
شماره ۷۷ - زبون کی می توان کرد به نیرو چرخ پرفن را
شماره ۷۸ - تا زنده ام بود غم عشقش هوس مرا
شماره ۷۹ - نمی باشد زمرگ اندیشه ای پرهیزکاران را
شماره ۸۱ - کسی کو چون دل شیر است از جرأت نشان او را
شماره ۸۲ - مزاج شعله بود وضوح شوخ و شنگ ترا
شماره ۸۳ - ای گنجها ز گوهر یاد تو سینه ها
شماره ۸۵ - رخی زآتش می رشک ایمن ست ترا
شماره ۸۶ - چوب قفس نخست زخس می کنیم ما
شماره ۸۷ - به پیری نشد چاره گردن کشان را
شماره ۸۸ - لایق نبود کینهٔ چرخ اهل صفا را
شماره ۹۱ - غم بود چاره حریف به غم آموخته را
شماره ۹۲ - بی درد بر کنار مریز آب دیده را
شماره ۹۳ - گرم دارد شیخ ما با خویشتن هنگامه را
شماره ۹۵ - گردد ز سیر صحرا کی حل مشکل ما
شماره ۹۶ - چون حباب از بیخودی شد کام دل حاصل مرا