شماره ۱۸۲ - عشق آتش است و در دل دیوانه در گرفت
شماره ۱۸۴ - روی کسی چو صورت آینه سوی تست
شماره ۱۸۶ - هر کرا حسنی بود آیینه دار روی اوست
شماره ۱۸۷ - جور آن بت همه بر جان پریشان من است
شماره ۱۹۴ - محبوب من چه حاجت گفتن بود که کیست
شماره ۱۹۵ - کور شد از غم رقیب کان پری از بام ماست
شماره ۱۹۸ - دل را نمک از گریه گرم است شکی نیست
شماره ۲۰۰ - هر جا که بنگری رخ او در تجلی است
شماره ۲۰۳ - به زهر چشم دهی جان و دل فرحناک است
شماره ۲۰۴ - عیب پری مکن که نهان از تو گشته است
شماره ۲۰۶ - کدورت غم هجرت بیک نگاه برفت
شماره ۲۰۷ - از عالم جان آنچه بما فیض رسان است
شماره ۲۰۸ - یار اگر میکشدت دل بنه ایدل گله چیست؟
شماره ۲۱۱ - نوروز من از طلعت چون ماه تو عید است
شماره ۲۱۳ - گر کوه تحمل کسی از بار ستم نیست
شماره ۲۱۵ - گر تیغ تو خواهد سرو جان هم چه نزاع است
شماره ۲۲۰ - خوش درآ در خانه دل زانکه جان از خانه رفت
شماره ۲۲۱ - دل ز غم تا کی کند فریاد، خاموشی خوش است
شماره ۲۲۳ - سرومن، صد خارم از دست تو در پا رفته است
شماره ۲۲۴ - هر که عاشق شد چو شمع آزاده از دل مردگی است