شماره ۲۲۷ - جانم در آتش از ستم ماهپاره ایست
شماره ۲۲۸ - چشم مست گر کشد هر گوشه خلقی یغمست
شماره ۲۲۹ - گذشت در هوست عمر و یک نفس باقی است
شماره ۲۳۱ - حسن تو گرچه با همه کس در تجلی است
شماره ۲۳۲ - با خوش نفسی می خور اگر ماهوشی نیست
شماره ۲۳۳ - نرگس رعنا اگر چشم و چراغ گلشن است
شماره ۲۳۴ - جهان جوان ز بهار و خزان پیری ماست
شماره ۲۳۵ - بکوی عشق که طوفان نوح از آن وادی است
شماره ۲۳۶ - از لطف اگرچه با سگ خویشت عجب خوش است
شماره ۲۳۸ - وادی مجنون و شان، عالم آزادی است
شماره ۲۴۱ - قد طوبی و لب کوثر و خود حور بهشت است
شماره ۲۴۲ - چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است
شماره ۲۴۴ - آن بت که قبله دل عشاق روی اوست
شماره ۲۴۶ - کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست
شماره ۲۴۷ - گر چو گل در کف ما جام می صبحگهی است
شماره ۲۴۸ - ذره چون خورشید گردد طالع و لامع خوش است
شماره ۲۵۰ - هرچند غمی همچو غم بی درمی نیست
شماره ۲۵۴ - پیری خزان تازه بهار جوانی است
شماره ۲۵۵ - حیاتی با رخ خوی کرده اوست
شماره ۲۵۶ - تشریف کرامت اگر از لطف الهی است