شماره ۷۱ - ما لاغریم گر کمر یار نازکست
شماره ۷۳ - لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست
شماره ۷۴ - در بذل لآلی و رقم دست کریم ست
شماره ۷۸ - به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست
شماره ۷۹ - ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست
شماره ۸۰ - ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست
شماره ۸۴ - اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست
شماره ۸۵ - هر ذره محو جلوه حسن یگانه ای ست
شماره ۸۷ - با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟
شماره ۸۸ - گفتم به روزگار سخنور چو من بسی ست
شماره ۹۰ - ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟
شماره ۹۱ - در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟
شماره ۹۶ - منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست
شماره ۹۷ - دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست
شماره ۱۰۰ - خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت
شماره ۱۰۱ - گل را به جرم عربده رنگ و بو گرفت
شماره ۱۰۲ - ساخت ز راستی به غیر ترک فسونگری گرفت
شماره ۱۰۳ - بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفت
شماره ۱۰۴ - یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت
شماره ۱۰۶ - محو خودست لیک نه چون من درین چه بحث؟