شماره ۱۶۸ - ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگند
شماره ۱۷۱ - آنان که وصل یار همی آرزو کنند
شماره ۱۷۲ - به مقصدی که مر آن را ره خدا گویند
شماره ۱۷۳ - به عشق از دو جهان بی نیاز باید بود
شماره ۱۷۴ - دانست کز شهادتم امید حور بود
شماره ۱۷۵ - قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟
شماره ۱۷۶ - چه خیزد از سخنی کز درون جان نبود
شماره ۱۷۸ - تاجر شوق بدان ره به تجارت نرود
شماره ۱۷۹ - عاشق چو گفتیش که برو زود می رود
شماره ۱۸۰ - چاک از جیبم به دامان می رود
شماره ۱۸۱ - چون گویم از تو بر دل شیدا چه می رود؟
شماره ۱۸۲ - چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود
شماره ۱۸۳ - دل نه تنها ز فراق تو فغان ساز دهد
شماره ۱۸۴ - دگر فریب بهارم سر جنون ندهد
شماره ۱۸۵ - غم چو به هم درافگند رو که مراد می دهد
شماره ۱۸۷ - نه از شرمست کز چشم وی آسان بر نمی آید
شماره ۱۸۸ - چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی آید
شماره ۱۸۹ - کسی بامن چه در صورت پرستی حرف دین گوید
شماره ۱۹۰ - ز بس تاب خرام کلکم آذر بیزد از کاغذ
شماره ۱۹۲ - ای دل از گلبن امید نشانی به من آر