شماره ۱۴۱ - تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد
شماره ۱۴۲ - نگاهش ار به سر نامه وفا ریزد
شماره ۱۴۳ - خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد
شماره ۱۴۴ - گویم سخنی گر چه شنیدن نشناسد
شماره ۱۴۵ - خوبان نه آن کنند که کس را زیان رسد
شماره ۱۴۶ - نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد
شماره ۱۴۷ - هر ذره را فلک به زمین بوس می رسد
شماره ۱۴۸ - ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد
شماره ۱۴۹ - ترا گویند عاشق دشمنی آری چنین باشد
شماره ۱۵۰ - به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد
شماره ۱۵۴ - دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد
شماره ۱۵۵ - ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد
شماره ۱۵۶ - چو زه به قصد نشان بر کمان بجنباند
شماره ۱۵۷ - نهم جبین به درش آستان بگرداند
شماره ۱۵۸ - نادان صنم من روش کار نداند
شماره ۱۵۹ - گر چنین ناز تو آماده یغما ماند
شماره ۱۶۰ - نفس از بیم خویت رشته پیچیده را ماند
شماره ۱۶۲ - باید ز می هر آینه پرهیز گفته اند
شماره ۱۶۶ - عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرند
شماره ۱۶۷ - شوقم ز پند بر در فریاد می زند