شماره ۲۲۴ - ز راه عشقبازی این دل شیدا نمی گردد
شماره ۲۲۷ - نه خوی از جبههٔ آن دلبر مغرور می بارد
شماره ۲۲۸ - زبان بستهٔ ما صوت بی صدا دارد
شماره ۲۳۰ - ساغر از گردش ادوار چه پروا دارد
شماره ۲۳۱ - کسی ز سر میانش کجا خبر دارد
شماره ۲۳۲ - در این وادی که معموری نه دیوار و نه در دارد
شماره ۲۳۳ - کی دیدهٔ تر دارد سوزی که جگر دارد؟
شماره ۲۳۴ - عاشق از خود چو رود عزت دیگر دارد
شماره ۲۳۵ - من از تخمین خاطر گفتمش چون مو کمر دارد
شماره ۲۳۶ - چه شور است این که دل از دست آن نامهربان دارد
شماره ۲۳۸ - مگر خبر ز دل خسته آن نگار ندارد
شماره ۲۴۰ - عالم ز خرابی سر تدبیر ندارد
شماره ۲۴۱ - گرچه دورم ز نظر، کی نظر از من دارد
شماره ۲۴۲ - چه غم آن مهر پیکر از چنان و از چنین دارد
شماره ۲۴۴ - سفر هوشوران زود تمامی دارد
شماره ۲۴۵ - هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
شماره ۲۴۶ - سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد
شماره ۲۴۷ - جهان تو را به سر انکسار می آرد
شماره ۲۴۹ - چه [دلبری] است که هرگاه ناز می آرد
شماره ۲۵۰ - ذکر تو هوش [و] فکر تو از خویش می برد