شماره ۴۷ - «لن ترانی » می رسد از طور موسی را جواب
شماره ۴۸ - یار همسایه تو شد، دریاب
شماره ۵۲ - ای مظهر جمال تو مرآت کاینات
شماره ۵۳ - پیش از بنای مدرسه و دیر سومنات
شماره ۵۴ - دلم رابرد عشقت، «فات مافات »
شماره ۵۵ - «ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »
شماره ۵۶ - مرآت اوست جمله ذرات کاینات
شماره ۵۷ - عشق ما را هزار فن آموخت
شماره ۵۸ - از ما خبر برید بدان عاشقان مست :
شماره ۵۹ - گر زاهدست جانم، اگر رند می پرست
شماره ۶۰ - ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست
شماره ۶۱ - ای دوست، دلم راهوس باده حمراست
شماره ۶۲ - این همه موج بی کران ز چه خاست؟
شماره ۶۳ - بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست
شماره ۶۴ - جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداست
شماره ۶۵ - چون صبح سعادت ز جبین تو هویداست
شماره ۶۶ - چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداست
شماره ۶۷ - خورشید منور ز جمال تو هویداست
شماره ۶۸ - دوست در مجلس جان آمد و محفل آراست
شماره ۶۹ - دین هر کس بقدر صدق و صفاست