شماره ۱۱۴ - ملامت را بمان، چه جای بیمست؟
شماره ۱۱۵ - بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست
شماره ۱۱۶ - آن ماه دل افروز، که محبوب جهانست
شماره ۱۱۷ - آن ماه شب افروز، که در پرده نهانست
شماره ۱۱۸ - امشب شب آدینه و فردا رمضانست
شماره ۱۱۹ - ای بی خبران، مصلحت کار در آنست
شماره ۱۲۰ - ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست
شماره ۱۲۱ - بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانست
شماره ۱۲۲ - درد تو، که سرمایه ملک دو جهانست
شماره ۱۲۳ - در دیده صاحب نظران کشف عیانست :
شماره ۱۲۴ - در نهان خانه وحدت قمری پنهان است
شماره ۱۲۵ - دلم از زلف تو آشفته و سرگردانست
شماره ۱۲۶ - صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟
شماره ۱۲۷ - فروغ نور رخت آفتاب تابانست
شماره ۱۲۸ - مرا پیوند او پیوند جانست
شماره ۱۲۹ - مرا چون عاشقی دارالامانست
شماره ۱۳۰ - مرا نور یقین همراه جانست
شماره ۱۳۱ - مرا هوای تو اندر میانه جانست
شماره ۱۳۲ - همه صحرا گلست و ارغوانست
شماره ۱۳۳ - دلم از شوق تو خونست و ندانم چونست