شماره ۵۷۲ - «کان الله » گفت و «کان الله له »
شماره ۵۷۳ - ای آفتاب روی ترا پرده دار ماه
شماره ۵۷۴ - بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه
شماره ۵۷۵ - پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه
شماره ۵۷۶ - «عز من قائل » چه گفت اله؟
شماره ۵۷۷ - گم کرده ایم راه و ندانیم پیشگاه
شماره ۵۷۸ - مرا یاریست، اندر گاه و بیگاه
شماره ۵۸۰ - آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
شماره ۵۸۱ - ای آتش سودای تو در کن فکان انداخته
شماره ۵۸۲ - ای خیالت عقل کل را در گمان انداخته
شماره ۵۸۴ - روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب ده
شماره ۵۸۵ - ای کوس کبریای تو در لامکان زده
شماره ۵۸۶ - هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن ده
شماره ۵۸۷ - ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده
شماره ۵۸۸ - گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیده
شماره ۵۸۹ - گر تو از مستان عشقی در وله
شماره ۵۹۰ - بجانان زنده ام، الحمدلله
شماره ۵۹۱ - از مسجد و می خانه وز کعبه و بت خانه
شماره ۵۹۲ - بیا، ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانه
شماره ۵۹۳ - پر گشت جهان از می گل رنگ مغانه