شماره ۳۶۵ - عاشق آن روز که جا در خم آن دام نداشت
شماره ۳۶۷ - در حلقه زلف تو دلی چله نشین داشت
شماره ۳۶۸ - سبزه ما کی ز برق خرمنی اندیشه داشت
شماره ۳۷۲ - بیگانگی ز شکوه شام و سحر گذشت
شماره ۳۷۸ - فلک برات که بر شهپر هما ننوشت
شماره ۳۸۰ - گشته آیینه بیقرار خطت
شماره ۳۸۲ - قرب شاهان بی صدف کی گوهر شهوار یافت
شماره ۳۸۳ - می کشیدی و نگه سیر چمن یاد گرفت
شماره ۳۸۵ - تا غمش در دلم قرار گرفت
شماره ۳۸۷ - آهم گره گشاست مدد می توان گرفت
شماره ۳۸۸ - مشق گداز دل ز نفس می توان گرفت
شماره ۳۸۹ - ره بر امید بیشترک می توان گرفت
شماره ۳۹۵ - گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفت
شماره ۳۹۶ - جلوه حسن تو بس در صورت و معنی گرفت
شماره ۳۹۹ - داروی هوش و هوش ربایی خوشا دلت
شماره ۴۰۴ - گه به درد و گه به داغ ما مپیچ
شماره ۴۰۵ - لطف سخن و تازگی لفظ و ادا هیچ
شماره ۴۰۶ - بیند اگر ز گرد ره او رواج صبح
شماره ۴۱۰ - دل صاف می کند ز کدورت ایاغ صبح
شماره ۴۱۱ - بسکه از مهر او گداخته صبح