شماره ۴۹۹ - بامدادان که سر از خواب گران برگیرد
شماره ۵۰۸ - سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد
شماره ۵۱۶ - بوی مهرت به مشام من شیدا نرسد
شماره ۵۶۴ - نماز ما به چه ارزد اگر نیاز نباشد
شماره ۵۷۰ - به دردت داروی دردم نباشد
شماره ۵۸۳ - تا که شمع جمال او برشد
شماره ۵۸۴ - دیده ای کاو به سر کوی وفا رهبر شد
شماره ۵۹۴ - مژده دادند دلم را که دلا یار آمد
شماره ۵۹۷ - رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد
شماره ۶۰۴ - عاشقان گل رخسار تو بستان طلبند
شماره ۶۰۵ - طالبان سر کویت رخ جانان طلبند
شماره ۶۰۶ - دردمندان تو از وصل تو درمان طلبند
شماره ۶۰۷ - دردمندان غم عشق دوا می طلبند
شماره ۶۱۱ - هیچکس در نزد آن در که درش باز نکردند
شماره ۶۱۷ - مرا ز دوستی دوست دشمنان بیشند
شماره ۶۲۸ - سایه سرو بلندش گر به ما می افکند
شماره ۶۳۲ - چشمان تو مست و ناتوانند
شماره ۶۳۵ - درد دل مرا چو اطبا دوا کنند
شماره ۶۳۸ - صبح روی تو سلامت می کند
شماره ۶۴۲ - جادوی چشمان شوخت چاره سازی می کند