شماره ۲۲ - عشقم آتش زد و از وی اثری پیدا نیست
شماره ۲۵ - سینه گرم و مژه خونبار و سحر نزدیکست
شماره ۲۶ - هر کسی را که چو من دیده خونباری هست
شماره ۲۷ - کاروان عشق را بانگ درای دیگرست
شماره ۲۹ - میرسد یار و دریغا سروسامانم نیست
شماره ۳۲ - ما را که با تو غیر وفا در میانه نیست
شماره ۴۱ - بگلشنی که زرویت نقاب می افتد
شمارهٔ ۴۵ - نوایی
شماره ۵۱ - آنان که برخسار تو چون من نگرانند
شماره ۵۵ - خط بر رخ یار خوش نباشد
شماره ۵۹ - آن صبح امیدی که بدوران تو یابند
شماره ۶۱ - مرا در سینه دل چون نافه تا پر خون نخواهد شد
شماره ۶۴ - هر که از خون جگر چون لاله ساغر می کشد
شماره ۶۵ - ترسم که چو جانم زتن زار برآید
شماره ۶۶ - گریه نتوانست غم را از دل بیتاب برد
شماره ۷۰ - مائیم و فراق دیده ای چند
شماره ۷۲ - تا قیامت دمد از خاک من خون آلود
شماره ۷۳ - آنان که در طلب به پی دل نمی رسند
شماره ۸۳ - می رود از خویش دل چون دیده حیران می شود
شماره ۸۵ - هرگز بیاد ما زر و گوهر نمی رسد