شماره ۲۰۲ - پس از نه مه جهان را دامن عیشی به چنگ افتد
شماره ۲۰۵ - من آن صیدم که هرکس را نظر بر حال من افتد
شماره ۲۰۷ - این کعبه را بنا نه به باطل نهاده اند
شماره ۲۰۸ - عشقست طلسمی که در و بام ندارد
شماره ۲۱۱ - یکی فلسم هوس هر روز در سیمابم اندازد
شماره ۲۱۳ - دوش بر سوز دل و سینه براتم دادند
شماره ۲۱۵ - کسی به ملک حدوث از قدم نمی افتد
شماره ۲۱۷ - باده خاص محبت کی به نامحرم رسد
شماره ۲۱۸ - شادی عشق تو هنگامه غم برهم زد
شماره ۲۱۹ - دل باهوش دم برون ندهد
شماره ۲۲۰ - حسن جنبید ز خواب و مژه را برهم زد
شماره ۲۲۱ - سازم آن می نمک آلود که بی غم باشد
شماره ۲۲۲ - رشحه ای از حسن جانان ریختند
شماره ۲۲۳ - نه ز جهدم به کف بخت عنان می آید
شماره ۲۲۵ - خونم ار بر خاک ریزی نقض پیمان کی شود
شماره ۲۲۷ - منم مرغ اسیری مضطرب از بیم جان خود
شماره ۲۲۹ - بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد
شماره ۲۳۱ - خوشا کز بس هجوم گریه ام در دامن آویزد
شماره ۲۳۲ - نه هر مغزی که بوید نکهت از مصر و یمن گیرد
شماره ۲۳۴ - تبسمش به لب از شرم خشم و کین گردد