شماره ۱۷۲ - دوشینه سرودی دل افگار برآورد
شماره ۱۷۳ - نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود
شماره ۱۷۴ - ز نگهت سحری شوق یار می خیزد
شماره ۱۷۷ - باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند
شماره ۱۷۸ - وقت شد سبزه فرش در پیچد
شماره ۱۷۹ - هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند
شماره ۱۸۱ - محبت با دل غم دیده الفت بیشتر گیرد
شماره ۱۸۳ - کسی که تشنه وصل است با کوثر نمی سازد
شماره ۱۸۵ - ما بید بوستانیم، ما را ثمر نباشد
شماره ۱۸۶ - صبحی بنال راه فلک برنبسته اند
شماره ۱۸۸ - ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد
شماره ۱۹۰ - این جا نه بهر سنگ سیه نور فروشند
شماره ۱۹۱ - با آنکه ز مهرش به دلم حور نگنجد
شماره ۱۹۴ - به گوشم از پریدن های چشم آواز می آید
شماره ۱۹۶ - آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد
شماره ۱۹۷ - یغمای تو دستی به کم و بیش برآورد
شماره ۱۹۸ - افسانه شیرین مرا گوش نکردند
شماره ۱۹۹ - به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید
شماره ۲۰۰ - به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد
شماره ۲۰۱ - درین دیار عجب مطربان یک رنگند